De Wetenschap
Onderzoek en relatiecompatibiliteit
Hoe het werkt
Aanmelden
Create your free account and tell us a little about yourself, your preferences, and what you're looking for.
- Choose a username and verify your email address
- Set your match radius and dating preferences
Doe de Persoonlijkheidstest
Complete the personality questionnaire to compare traits and preferences.
- Takes about 10 minutes
- Covers personality traits and preferences
Upload je DNA
If this option is available for your account, upload a supported raw DNA file to add optional genetic context to matching.
- Free with your free account
- Other users cannot view your raw DNA file.
Ontdek Matches
We show matches using your preferences, personality responses, and available compatibility information.
Connect and Meet
Message your matches when there's mutual interest, then take it from there.
DRom 1.0 en DNA-vergelijkingen
Persoonlijkheidscompatibiliteitsbeoordeling
Hoe verschillende persoonlijkheidstypen omgaan in relaties
Ontdek onze persoonlijkheidscompatibiliteitsscore, geïnspireerd door de bekende Jung/Myers-Briggs 16 persoonlijkheidstypen. Deze psychometrische test, meer dan een eeuw geleden ontwikkeld door de Zwitserse psychiater Dr. Carl Jung en verder verfijnd door Isabel Briggs Myers en Katherine Briggs, heeft de tand des tijds doorstaan. Bekend als de Myers-Briggs Type Indicator®, wordt deze test veel gebruikt in de organisatiepsychologie.
DNA Romance gebruikt dit persoonlijkheidscompatibiliteitsalgoritme om mogelijke verbindingen tussen zowel singles als koppels te voorspellen. De algoritmen van DNA Romance kennen strategisch hogere compatibiliteitsscores toe aan vergelijkbare persoonlijkheidstypen en lagere scores aan types die mogelijk conflicteren.
Belangrijke Onderzoeksartikelen
Geselecteerde collegiaal getoetste (peer-reviewed) onderzoeken die de wetenschap achter DNA Romance onderbouwen.
Op MHC gebaseerde aantrekkingskracht (chemie) en relatiekeuze
DNA Romance heeft DRom 1.0 ontwikkeld na het bestuderen van onderzoek naar DNA-variatie, geur en partnerkeuze. De onderstaande onderzoeken tonen wisselende en contextafhankelijke resultaten.
Dandine-Roulland en anderen, 2019
+
Dandine-Roulland C, Laurent R, Dall'Ara I, Toupance B en Chaix R (2019)
Genetisch bewijs voor MHC-disassortatief paring bij mensen
Proceedings of the Royal Society B
Deze studie over het major histocompatibility complex (MHC) en partnerkeuze bij mensen suggereert dat hoewel koppels in Noord-Europa de neiging hebben om MHC-verschillen te vertonen, wat mogelijk wijst op een biologische invloed op partnerkeuze, sociale en/of culturele factoren in andere regio's, zoals Israël, dergelijke biologisch gedreven paringsvoorkeuren kunnen overrulen of verdoezelen.
Birnbaum et al., 2019
+
Birnbaum GE, Zholtack K, Mizrahi M & Ein-Dor T (2019)
Evolutionary Psychological Science 5, 276–285
Hormonale anticonceptiva veranderen de partnerkeuzes van vrouwen naar meer verzorgende mannen, maar als ze worden gestopt, keren deze voorkeuren terug, waardoor de aantrekkingskracht naar mannen met meer genetische compatibiliteit toeneemt, vooral tijdens hoogfertiele fasen, wat mogelijk een zoektocht naar alternatieve partners aanmoedigt.
Wedekind, 2019
+
Wedekind C (2019)
Proc. R. Soc. B 285:20172714
Het papier beschrijft de verbinding tussen het Major Histocompatibility Complex (MHC) en geurvoorkeuren bij mensen, waarbij eerdere bevindingen worden betwist en wordt geanalyseerd hoe okselschaven en andere factoren de perceptie van lichaamsgeur en de verbinding met MHC kunnen beïnvloeden, met een heranalyse van eerdere gegevens die aangeeft dat geurvriendelijkheid en intensiteit kunnen samenwerken met MHC-dissimilariteit bij het beïnvloeden van sociale signalering via geur, wat impliceert dat er een gecompliceerde relatie bestaat tussen MHC, geurperceptie en sociale communicatie.
Henningsson et al., 2017
+
Henningsson S et al. (2017)
Translational Psychiatry 7:e1118
De studie vindt een significante associatie tussen een polymorfisme in het VN1R1-gen, gerelateerd aan de menselijke vomeronasale type-1-receptor 1 (een deel van het systeem dat de effecten van feromonen reguleert), en socioseksueel gedrag bij vrouwen, met name met betrekking tot one-night stands, wat suggereert dat chemosignalering een rol kan spelen bij het moduleren van menselijke sociale interacties.
Christakis & Fowler, 2014
+
Christakis NA, Fowler JH (2014)
Vriendschap en natuurlijke selectie
PNAS 111(suppl 3): 10796–10801
De studie toont aan dat mensen de neiging hebben om vriendschappen te vormen met individuen die vergelijkbare genotypen hebben, vergelijkbaar met het niveau van vierde neven en nichten, over het hele genoom, en terwijl bepaalde genotypen positief gecorreleerd zijn (homofiel), zijn andere negatief gecorreleerd (heterofiel) onder vrienden, met specifieke genensets gerelateerd aan geur en het immuunsysteem die een rol spelen in de vorming van vriendschappen, wat suggereert dat vrienden kunnen fungeren als "functionele verwanten" en dat homofiele genotypen mogelijk synergistische fitnessvoordelen bieden die recente menselijke evolutie hebben beïnvloed.
Garver-Apgar et al., 2006
+
Garver-Apgar CE, Gangestad SW, Thornhill R, Miller RD, Olp JJ (2006)
Psychological Science 17:830-835
In the context of romantic couples, the study finds that as the proportion of shared Major Histocompatibility Complex (MHC) alleles increases, women’s sexual responsivity to their partners decreases, while their number of extra-pair sexual partners and attraction to men other than their primary partners, especially during their fertile phase, increases, suggesting that MHC-dissimilarity might play a role in sexual attraction and partner selection, potentially driven by underlying genetic and reproductive strategies to enhance offspring immunocompetence by maintaining genetic diversity.
Roberts et al., 2008
+
Roberts SC, Gosling LM, Carter V, Petrie M (2008)
MHC-gerelateerde geurvoorkeuren bij mensen en het gebruik van orale anticonceptiva
Proc. R. Soc. B 275:2715-2722
This study investigates how oral contraceptives influence women's preferences for certain male odours, which are known to be influenced by genes in the Major Histocompatibility Complex (MHC). Previous research has indicated that female preference for MHC-dissimilar male odour may function to increase offspring heterozygosity or minimize inbreeding. Interestingly, it has also been suggested that women using oral contraceptives tend to prefer the scent of MHC-similar males, which runs contrary to this logic. The study utilized a longitudinal design to test women before and after initiating contraceptive pill use, comparing their preferences to a control group of non-pill users. While the study didn’t find a significant difference in ratings between odours of MHC-dissimilar and MHC-similar men during the follicular cycle phase in general, it did unearth that single women tended to prefer the odour of MHC-similar men, whereas women in relationships leaned towards the odour of MHC-dissimilar men. This latter finding aligns.
Wu et al., 2018
+
Wu K, Chen C, Moyzis RK, Nuno M, Yu Z and Greenberger E (2018)
Evolution and Human Behavior. 39(4):447-456.
In een speeddate-context toonden vrouwen, maar niet mannen, voorkeuren voor partners op basis van Major Histocompatibility Complex (MHC)-complementariteit door middel van SNP-analyse, waarbij verschillende SNPs aantrekkingskracht beïnvloedden op basis van de nabijheid van belangrijke HLA-genen, en MHC-gebaseerde indices hadden vergelijkbare invloed op het voorspellen van tweede date-aanbiedingen voor beide genders.
Burger et al., 2017"
Burger et al., 2017
+
Burger D, Meuwly C, Marti E, Sieme H, Oberthür M, Janda J, Meinecke-Tillmann S and Wedekind C (2017)
MHC-gecorreleerde voorkeuren bij diestrus vrouwelijke paarden (Equus caballus).
Theriogenology. 89:318-323.
Deze studie onderzocht de invloed van de Major Histocompatibility Complex (MHC) genen en testosteronniveaus op de paringsvoorkeuren van vrouwelijke paarden, en ontdekte dat merries een verhoogde interesse toonden voor MHC-dissimilaire hengsten tijdens hun diestrusfase (niet-reproductieve periode), maar andere niet-MHC gerelateerde mannelijke kenmerken, mogelijk zoals fysieke eigenschappen of gedragskenmerken, de MHC-invloeden konden overschaduwen tijdens hun oestrus (reproductieve) fase, waarbij de context en cyclusfase cruciaal waren voor de keuze van een partner.
Sherlock et al., 2016
+
Sherlock JM, Sidari MJ, Harris EA, Barlow FK, Zietsch BP (2016)
Socioaffect Neurosci Psychol. 6:31562.
De studie suggereert dat vrouwen verschillende orgasme frequenties ervaren met verschillende partners, waarbij degenen die een hogere orgasme frequentie veroorzaken worden gezien als meer humoristisch, creatief, warm, trouw en beter ruikend, en ook meer aandacht hebben voor de seksuele tevredenheid van hun partner, wat deels de mate-keuze hypothese van vrouwelijk orgasme ondersteunt, die het als een potentieel mechanisme voor het selecteren van hoogwaardige partners beschouwt.
Kromer et al., 2016
+
Kromer J, Hummel T, Pietrowski D, Giani AS, Sauter J, Ehninger G, Schmidt AH, Croy I (2016)
Invloed van HLA op menselijke partnerschappen en seksuele tevredenheid
Sci Rep. 6:32550.
De studie suggereert dat bij mensen HLA (een genetisch onderdeel van het immuunsysteem) ongelijkheid invloed kan hebben op partnerkeuze en seksuele tevredenheid, mogelijk door het detecteren van geurcue's die verband houden met genetische compatibiliteit, op een manier die vergelijkbaar is met mechanismen die worden waargenomen bij andere dieren, wat leidt tot genetische diversiteit en weerbaarheid tegen pathogenen bij nakomelingen.
Wlodarski and Dunbar., 2015
+
Wlodarski R. and Dunbar RIM. (2015)
Wat zit er in een Kus? Het Effect van Romantisch Kussen op de Aantrekkelijkheid van een Partner
Evol Psychol. ; 12(1): 178–199.
Deze studie vond dat het waargenomen vermogen om romantisch te zoenen invloed heeft op de beoordeling van potentiële partners, waardoor de aantrekkelijkheid vooral voor vrouwen in informele seksuele contexten toeneemt. Hoewel visuele aanwijzingen de invloed van informatie over zoenen in bepaalde partnerschapsituaties kunnen overschrijven, lijkt de invloed van aantrekkelijke visuele informatie sterker te zijn voor mannen dan voor vrouwen, wat duidt op de veelzijdige rol van zoenen bij het overbrengen van kwaliteit en aantrekkelijkheid van partners naast andere aanwijzingen.
Burger et al., 2015
+
Burger D, Dolivo G, Marti E, Sieme H and Wedekind C (2015)
Proc. R. Soc. B 282:20150407
Deze studie onderzoekt hoe het Major Histocompatibility Complex (MHC) invloed heeft op mannelijke reproductiestrategieën bij paarden. Uit het onderzoek bleek dat hengsten die werden blootgesteld aan vrouwtjes met verschillende MHC-typen, hogere testosteronniveaus vertoonden en een groter aantal sperma per ejaculaat produceerden in vergelijking met wanneer ze werden blootgesteld aan MHC-vergelijkbare merries, wat aangeeft dat MHC-gerelateerde signalen inderdaad de testosteronproductie en semenkenmerken kunnen beïnvloeden, waardoor de reproductiebenaderingen worden beïnvloed.
Laurent and Chaix., 2012
+
Laurent R and Chaix R (2012)
BioEssays. 34(4):267-71.
.
Lie et al., 2010
+
Lie HC, Simmons LH and Rhodes G (2010)
Genetische ongelijkheid, genetische diversiteit en partner voorkeuren bij mensen
Evolution and Human Behavior 31:8–58.
Deze studie onderzoekt de invloed van genetische factoren, met name het majeure histocompatibiliteitscomplex (MHC), op partnervoorkeuren bij mensen. Het ontdekt dat mannen de neiging hebben om MHC-dissimilaire vrouwen te verkiezen in zowel kortetermijn- als langetermijnrelaties, terwijl genetische diversiteit zowel de voorkeuren van mannen als vrouwen beïnvloedt in verschillende relatiecontexten. Dit ondersteunt een belangrijke rol voor het MHC in de menselijke partnerselectie en suggereert dat deze voorkeuren kunnen functioneren om de genetische diversiteit bij nageslacht te vergroten.
Lie et al., 2010b
+
Lie HC, Rhodes G and Simmons LH (2010)
Is genetic diversity associated with mating success in humans?
Animal Behaviour. 79, 4:903-909
Deze studie geeft aan dat bij mensen, met name vrouwen, genetische diversiteit, vooral binnen het belangrijkste histocompatibiliteitscomplex (MHC), geassocieerd is met een groter paringssucces, gemeten aan de hand van het aantal seksuele partners, wat het concept ondersteunt dat genetische factoren, mogelijk gerelateerd aan de werking van het immuunsysteem, een rol spelen in het paringssucces van mensen, terwijl er bij mannen geen significante associatie werd gevonden.
Chaix et al., 2008
+
Chaix R, Cao C, and Donnelly P (2008)
Is Mate Choice in Humans MHC-Dependent?
PLOS Genetics, 4 (9)
De studie geeft aan dat terwijl Europese Amerikaanse populaties misschien de voorkeur geven aan MHC-dissimilaire partners, wat de diversiteit in het immuunsysteem van nakomelingen bevordert, een dergelijk patroon niet wordt gevonden in de onderzochte Afrikaanse populatie. Dit suggereert dat de invloed van MHC op partnerkeuze contextafhankelijk kan zijn en mogelijk wordt gevormd door verschillende factoren.
Schwensow et al., 2008"
Schwensow et al., 2008
+
Schwensow N, Fietz J, Dausmann K, Sommer S (2008)
Evol Ecol. (22) 617-636
De studie onderzoekt de partnerkeuze bij de vetstaartdwerglemuur en ontdekt dat vrouwtjes de voorkeur geven aan mannetjes met een grotere MHC-genetische diversiteit en een lagere MHC-overlap als zowel sociale als genetische vaders, terwijl de algehele genetische heterozygositeit en verwantschap geen significante invloed hebben op de partnerselectie; extra-paar paringen kunnen plaatsvinden om genetische incompatibiliteit te verminderen, wat een complexe interactie van de hypothesen "goede-genen-als-heterozygositeit" en "disassortatieve paring" in primaten paringsstrategieën benadrukt.
Wedekind., 2007
+
Wedekind C (2007)
The Major Histocompatibility Complex and Perfumers’ Descriptions of Human Body Odors
Evolutionary Psychology.5(2): 330-343
Dit experiment onthult een verband tussen het Major Histocompatibility Complex (MHC) en de verbale beschrijvingen van menselijke lichaamsgeuren, wat aantoont dat professionele parfumeurs in zekere mate MHC-gecorreleerde lichaamsgeurcomponenten kunnen verwoorden, wat de invloed van het MHC op de menselijke olfactorische perceptie en mogelijk de partnerkeuze benadrukt, gezien de cruciale rol van het MHC in de werking van het immuunsysteem en de eerder opgemerkte impact op lichaamsgeur en partnerkeuze.
Wedekind., 2006
+
Wedekind C (2006)
The Intensity of Human Body Odors and the MHC: Should We Expect A Link?
Evolutionary Psychology. 4:85-94
Dit onderzoek onderscheidt relaties tussen een paar MHC (Major Histocompatibility Complex) genen en de intensiteit en aangenaamheid van de lichaamsgeuren van mannen, waarbij wordt ontdekt dat mannen met ten minste één homozygoot MHC-antigeen niet merkbaar intensere geuren uitstralen dan heterozygoten, maar dat hun geuren door vrouwen met verschillende MHC als aanzienlijk sterker worden waargenomen.
Pause et al., 2006
+
Pause BM, Krauel K, Schrader C, Sojka B, Westphal E, Mu¨ller-Ruchholtz W, and Ferstl R. (2006)
Proc. R. Soc. B (2006) 273, 471–478 doi:10.1098/rspb.2005.3342
This study reveals that humans subconsciously detect and respond to body odors from individuals with similar HLA (Human Leucocyte Antigen) genetic markers, which might play a critical role in social interactions and mate selection by acting as subtle social signals within both same-sex and opposite-sex relationships..
Martins et al., 2005
+
Martins Y, Preti G, Crabtree CR, Runyan T, Vainius AA and Wysocki CJ (2005)
De voorkeur voor menselijke lichaamsgeuren wordt beïnvloed door geslacht en seksuele geaardheid
Psychological Science, 16(9) 694-702
Deze studie toont aan dat seksuele voorkeur en geslacht de voorkeuren van individuen voor menselijke lichaamsgeuren beïnvloeden, waarbij heteroseksuele en homoseksuele mannen en vrouwen verschillende voorkeuren in een keuze tussen twee opties laten zien wanneer ze worden geconfronteerd met lichaamsgeuren van individuen met verschillende geslachts- en seksuele oriëntatiecombinaties, wat impliceert dat lichaamsgeur een factor kan zijn in de selectie van seksuele en sociale partners.
Horton et al., 2004
+
Horton R, Wilming L, Rand V, Lovering RC, Bruford EA, Khodiyar VK, Lush MJ, Povey S, Talbot CC Jr, Wright MW, Wain HM, Trowsdale J, Ziegler A, Beck S (2004)
Genenkaart van het uitgebreide menselijke MHC.
Nat Rev Genet 5(12):889-899
This study characterises an integrated gene map of the extended human MHC, a pivotal region in the vertebrate genome for infection and autoimmunity due to its essential role in both adaptive and innate immunity, highlighting its significant content related to paralogy, polymorphism, immune functionality, and its association with various diseases, providing a comprehensive view stemming from the assimilation of data from several large-scale studies..
Jacob et al., 2002
+
Jacob S, McClitock MK, Zelano B and Ober C (2002)
Paternale HLA-allelen zijn geassocieerd met de keuze van een vrouw voor de geur van een man.
Nature Genetics, 30:175
Dit onderzoek toont aan dat vrouwen verschillen in mannelijke lichaamsgeur kunnen onderscheiden die worden beïnvloed door een enkele variatie in het HLA- (menselijk MHC)-allel, waarbij het vermogen van een vrouw om bepaalde geuren te onderscheiden en te prefereren opvallend genoeg gebaseerd is op HLA-allelen die van haar vader zijn geërfd en niet van haar moeder; dit suggereert dat via de vader geërfde HLA-geassocieerde geuren de geurvoorkeur beïnvloeden en als sociale signalen kunnen fungeren, zelfs te midden van een omgeving van potentiële geuren die voortkomen uit uiteenlopende genetische en culturele factoren..
Milinski and Wedekind., 2001
+
Milinski M and Wedekind C (2001)
Bewijs voor MHC-gerelateerde parfumvoorkeur bij mensen
Behavioural Ecology 12(2):140-149
De studie onderzoekt de relatie tussen genotypen van het Major Histocompatibility Complex (MHC) en parfumvoorkeuren bij mensen. Ze ontdekten een opmerkelijke correlatie tussen het MHC van een individu (specifiek HLA-A, -B, -DR) en hun beoordelingen van verschillende geuren voor persoonlijk gebruik, waarbij bepaalde HLA-types (bijv. HLA-A2) consistente geurvoorkeuren vertoonden. Echter, wat betreft de voorkeuren voor de geur van een partner, was de correlatie grotendeels onbeduidend, wat aansluit bij de hypothese dat individuen parfums voor persoonlijk gebruik selecteren om mogelijk hun eigen immunogenetisch onthullende lichaamsgeuren te verbeteren of te versterken, in plaats van de waargenomen geuren van hun partners te veranderen.
Wedekind et al., 1995
+
Wedekind C, Seebeck T, Bettens F And Paepke AJ (1995)
MHC-afhankelijke partnervoorreuren bij mensen.
Proc.R.Soc.Lond.B. 260:245-249.
Deze studie heeft aangetoond dat mensen de neiging hebben om de lichaamsgeuren van potentiële partners te verkiezen die andere immuunsysteemgenen hebben dan hun eigen, maar deze voorkeur verandert voor vrouwen die anticonceptie gebruiken.
Hoe overeenkomsten of verschillen in MHC-allelen gezinsplanning kunnen beïnvloeden
MHC-gelijkenis tussen koppels is onderzocht in relatie tot gezinsplanning; hier zijn enkele van de peer-reviewed artikelen die MHC-gelijkenis en menselijke voortplanting beschrijven.
Jokiniemi et al., 2020
+
Jokiniemi A, Magris M, Ritari J, Kuusipalo L, Lundgren T, Partanen J and Kekäläinen J (2020)
Proc. R. Soc. B 287:20201682
* ontdekte dat de levensvatbaarheid van sperma geassocieerd was met de HLA-ongelijkheid van partners, wat aangeeft dat cervicaal slijm mogelijk selectief de latere fusie van gameten tussen immunogeen compatibele partners kan vergemakkelijken
Mosaad et al., 2011
+
Mosaad YM, Abdel-Dayem Y, El-Deek BS and El-Sherbini SM (2011)
Associatie tussen HLA-E *0101 homozygositeit en terugkerende miskramen bij Egyptische vrouwen
Scand J Immunol. 2011 Aug;74(2):205-9. doi: 10.1111/j.1365-3083.2011.02559.x.
* found an increased frequency of homozygosity for HLA-E*0101 in Egyptian women with RM
Mora-Sánchez et al., 2019"
Mora-Sánchez et al., 2019
+
Mora-Sánchez A, Aguilar-Salvador D, Nowak I (2019)
NPJ Digit Med Mar 7;2:12.
* stelde een genetisch-risicoberekening voor die terugkerende miskramen (RM) kon voorspellen op basis van de analyse van HLA-haplotypes van koppels met een geschiedenis van succesvolle zwangerschappen of RM
Meuleman et al., 2015
+
Meuleman T, Lashley LE, Dekkers OM, van Lith J, Claas FH and Bloemenkamp KW (2015)
HLA-associaties en HLA-deling bij terugkerende miskramen: Een systematische review en meta-analyse
Hum Immunol. May;76(5):362-73.
* voerde een meta-analyse uit van 41 studies en toonde aan dat HLA-B delen en HLA-DR delen beide geassocieerd waren met het optreden van RM
Shankarkumar et al., 2008
+
Shankarkumar U, Pawar A, Gaonkar P, Parasannavar D, Salvi V, and Ghosh K (2008)
HLA-allel associaties bij patiënten met idiopathische terugkerende spontane abortus uit India
J Hum Reprod Sci. 2008 Jan;1(1):19-24.
* identificeerde een differentiële associatie van allelen in HLA-A, HLA-B, HLA-C en HLA-DRB1 in vergelijking met gerapporteerde wereldwijde RSA-patiënten
Ober, 1999
+
Ober C (1999)
Studies van HLA, vruchtbaarheid en partnerkeuze in een menselijke isolaat
Hum Reprod Update 5(2):103-107.
* beschrijf de relatie tussen HLA-gelijkheid bij individuele allelen, evenals HLA-haplotypes als indicatoren voor een verhoogd risico op zwangerschapsverlies bij Hutterite-koppels
Ober et al., 1998
+
Ober C, Hyslop T, Elias S, Weitkamp LR, Hauck WW (1998)
Human Reproduction, Volume 13, Issue 1, Jan 1998, Pages 33-38
* resultaten van een 10-jarige studie die verhoogde foetale verliespercentages aantoonde bij Hutterite koppels die overeenkwamen voor HLA-antigenen
Ober et al., 1993
+
Ober., Steck., Ven., Billstrand., Messer., Kwak., Beaman., Beer (1993)
Journal of Reproductive Immunology, Volume 25, Issue 3, December 1993, Pages 195-207
* toonde verhoogde tarieven van terugkerende spontane abortus aan bij Hutterite koppels die overeenkwamen voor HLA-DQA1 allelen
Type Persoonlijkheden
DNA Romance gebruikt zelfgerapporteerde persoonlijkheidstypes als één van de gegevensbronnen bij het vergelijken van profielen. Overeenkomstscores zijn een hulpmiddel bij het verkennen, geen maatstaf voor relatiesucces.
Lok., 2012
+
Lok C (2012)
Loopbaanontwikkeling: wat is uw type?
Nature, 488: 545-547
* Het artikel benadrukt het gebruik van de Myers-Briggs Type Indicator en vergelijkbare persoonlijkheidstests om wetenschappers te helpen hun sociale vaardigheden te verbeteren en hun carrière te navigeren door inzicht te bieden in hun persoonlijkheidseigenschappen, die hun communicatie-, leiderschaps- en teamwerkstrategieën binnen professionele omgevingen kunnen informeren.
Keirsey., 2006
+
Keirsey, D (2006)
Please Understand Me II (3e druk)
Promethius Nemesis Book Co., Del Mar, CA.
Please Understand Me is een psychologieboek van David Keirsey en Marilyn Bates dat gebruikmaakt van een zelf-geëvalueerde vragenlijst, de Keirsey Temperament Sorter, om individuen te categoriseren in één van de zestien persoonlijkheidstypen en vier bredere temperamenttypen (Artisan, Guardian, Rational en Idealist), waardoor lezers inzicht krijgen in hun gedragspatronen en fundamentele waarden, terwijl er gebruik wordt gemaakt van en wordt vereenvoudigd van voorgaande psychologische theorieën en type-indicatoren, met name de Myers-Briggs Type Indicator.
Moutafi et al., 2003
+
Moutafi J, Furnham A, and Crump J (2003)
European Journal of Personality, 17:79-94
...
Myers et al., 1998
+
Myers IB, McCaulley MH, Quenk NL and Hammer AL (1998)
MBTI-handleiding: Een gids voor de ontwikkeling en het gebruik van de Myers-Briggs Type Indicator.
Consulting Psychologists Press, Palo Alto, CA, Vol. 3.
Het MBTI® Handboek, derde editie, dient als een uitgebreide gids, waarin de ontwikkeling, toepassing en interpretatie van het Myers-Briggs Type Indicator® instrument worden gedetailleerd, waarin diepgaande informatie wordt verstrekt over de theorie, betrouwbaarheid en validiteit van het instrument, en waarin inzichten worden geboden in de 16 persoonlijkheidstypen die het identificeert, allemaal geschreven door toonaangevende experts op het gebied van psychologisch type, Isabel Briggs Myers, Mary H. McCaulley, Naomi L. Quenk en Allen L. Hammer.
Myers et al., 1985
+
Myers IB, McCaulley MH and Most R (1985)
Handleiding, een gids voor de ontwikkeling en het gebruik van de Myers-Briggs type indicator.
Uitgeverij Consulting Psychologists Press.
The 1985 edition, 'Manual: A Guide to the Development and Use of the Myers-Briggs Type Indicator,' introduces and elucidates the Myers-Briggs Type Indicator (MBTI®), designed to render C. G. Jung's psychological type theory comprehensible and applicable in daily life, underlining the principle that behavioral variations, while seemingly sporadic, are consistently orderly, deriving from intrinsic differences in individuals’ preferred use of perception and judgment.
Myers., 1962
+
Myers IB (1962)
Handleiding, een gids voor de ontwikkeling en het gebruik van de Myers-Briggs type indicator.
Consulting Psychologists Press .
The 1962 manual for the Myers-Briggs Type Indicator provides comprehensive insights and guidelines for implementing C. Jung’s theory of psychological types, asserting that behavioral variations are systematic and consistent due to basic perceptual and judgmental preferences, aiming to leverage these preferences through self-reports to ascertain individual psychological types, thereby enabling the practical application and research into their effects on reactions, motivations, values, and capabilities.
Jung., 1923
+
Jung CG (1923)
Psychologische types: of de psychologie van individuatie
Oxford, England: Harcourt, Brace .
Psychologische Types van Carl Gustav Jung, voor het eerst gepubliceerd in 1923, introduceert de fundamentele psychologische theorie van typologie, waarbij een kader wordt gepresenteerd dat tracht de diverse en schijnbaar willekeurige verschillen in persoonlijkheid te verklaren door middel van een systematische en ordelijke theorie, waarbij wordt voorgesteld dat fundamentele variaties in menselijk gedrag voortkomen uit inherente verschillen in hoe individuen hun cognitieve functies van waarneming en oordeel het liefst gebruiken, waardoor de basis wordt gelegd voor tal van persoonlijkheidstheorieën en assessments die zouden volgen, met name de Myers-Briggs Type Indicator (MBTI).
Klaar om potentiële matches te ontdekken?
Maak uw profiel aan en voeg DNA toe zodra u er klaar voor bent.